นานาสาระ

ช่วงนี้น้อง ๆ ที่จบ ม.6 ก็คงรอฟังผล O-net กันอยู่นะคะ และอีกไม่นานก็คงจะทราบว่าจะได้เรียนในมหาวิทยาลัยใด หลายคนคงมีข้อสงสัยว่าเราจะเรียนในมหาวิทยาลัยให้มีความสุขได้อย่างไร วันก่อนได้มีโอกาสอ่านหนังเล่มหนึ่งค่ะ ชื่อหนังสือว่า ทันโลกทันธรรม แต่งโดย พระมหาสมชาย ฐานวุฑฺโฒ MD.,Ph.D. ก็ขอคัดลอกเรื่องที่ท่านเล่าในหนังสือบางส่วนมาให้น้อง ๆ อ่านนะคะ ฟังธรรมย่อมไม่ทำให้จิตใจมัวหมองแน่นอน 

"ช่วงนี้อยู่ในช่วงเปิดเทอมใหม่ บรรยากาศทุกอย่างสดใส มีน้องใหม่เข้ามาในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มากมาย สำหรับน้องใหม่แต่ละคน บรรยากาศในรั้วมหาวิทยาลัยคงเป็นบรรยากาศที่แปลกใหม่ต่างจากชีวิตในโรงเรียน อาจารย์ก็เช็คชื่อเข้าห้องเรียน ห้ามเบี้ยว ถ้ากระโดดเรียนอาจารย์ก็รู้ เลิกเรียนกลับบ้าน มีเครื่องแบบนักเรียนใส่อยู่ในกรอบที่มีครูอาจารย์คอยดูแลใกล้ชิด

แต่พอเข้ามหาวิทยาลัย ถือว่าโตแล้วต้องรับผิดชอบตนเองไม่มีใครเช็คชื่อจะเข้าเรียนหรือไม่ก็แล้วแต่ความพอใจเรียนก็ไม่เต็มวันเหมือนกับในโรงเรียน สัปดาห์หนึ่งเรียนประมาณ 20 ชั่วโมงเท่านั้น เพื่อให้นักศึกษาเอาชั่วโมงว่างไปค้นคว้าด้วยตนเอง ไม่ใช่เรียนในลักษณะครูป้อนให้เหมือนกับในโรงเรียน แต่ว่านักศึกษาบางคนกลับเอาเวลาไปเที่ยวเล่นแทน โดนเรียนก็ไม่เป็นไรถึงเวลาสอบก็สอบให้ได้แล้วกัน ชีวิตเสรีกว่าเก่า ผลคือ สำหรับบางคนแล้วเป็นเรื่องอันตราย

อาตมาภาพมีเพื่อนคนหนึ่ง เรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษามาด้วยกัน พอสอบเข้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ เขาไปเข้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ อาตมาถาพอยู่คณะแพทย์ แต่ก็ไปซ้อมกีฬาด้วยกัน ชีวิตในมหาวิทยาลัยเสรีมาก เทอมแรกเข้าก็เลยใช้ความเสรีอย่างเต็มที่ ทั้งที่เดิมเป็นเด็กเรียนดี จึงสอบเข้าคณะวิศวะ จุฬา ฯ ได้ แต่เชื่อไหม ผลการสอบเทอมแรกออกมาปรากฏว่า ได้เกรด 0.7 เจ้าตัวเห็นใบเกรดแล้วช็อคเลย ทั้งพ่อแม่ญาติพี่น้องทุกคนช็อคหมด เขารู้ว่าถ้าแก้ไม่ได้ก็ถูกรีไทร์แน่นอน ใครต่ำกว่า 2 ก็ถือว่าติดโปรเบชัน ถ้าหากเกรดต่ำกว่า 1.75 ก็ต้องเรียนซ้ำชั้น แต่ถ้าต่ำกว่า 1.5 จะถูกรีไทร์ คือไล่ออกจากมหาวิทยาลัยเลย

เมื่อเกรดเทอมแรกได้ 0.7 นี่ ถือว่าต่ำมาก มีโอกาสถูกรีไทร์สูงมาก ถ้าเทอมสองไม่รีบแก้ตัว ดึงเกรดเฉลี่ยขึ้นมาให้ได้ละก็เสร็จแน่นอน ดังนั้นพอเกรดเทอมแรกออก เขาหยุดการเล่นทุกอย่าง กลับเข้าห้องเรียนและทุ่มเทกับการเรียนเต็มที่ เทอมสองได้เกรด 3.4 เกรดเฉลี่ยจึงได้ 2.1 พอรอดตัว พ้นรีไทร์ไปได้ นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งที่น่าหวดเสียว

ถ้าเขาเจอเทอมแรก 0.7 แล้วช็อค เสร็จแล้วเทอมสองยังช็อคต่อ ผลคงถูกรีไทร์ให้ออกจากมหาวิทยาลัย อนาคตเปลี่ยนไปหมดเลย จากที่ภูมิใจสอบเข้าวิศวะ จุฬาฯ ได้เพียงปีเดียวทุกอย่างจะเหมือนตกจากฟากฟ้าลงมากองอยู่ที่พื้น

จึงขอฝากถึงน้องใหม่ หรือแม้แต่พี่เก่าในรั้วมหาวิทยาลัยก็ตามว่าอย่าเพลินจนเกินไป เมื่อไม่มีครูอาจารย์มาจ้ำจี้จ้ำไช เหมือนมัยอยู่ประถม มัธยม เรายิ่งต้องจ้ำจี้จ้ำไชตัวเอง ต้องรับผิดชอบ ต้องมีวินัยในการศึกษาเล่าเรียน ถึงเวลาเรียน เรียน ถึงคราวว่างจะเล่น เล่น รับผิดชอบตัวเองได้ แยกให้ออก"